Engeland
Ik ben klaar met mijn toneelstuk. - Goed gedaan.
Heb je mamma gezien?
Nou, ze zal wel in de tekenkamer zijn, denk ik.
Ik hoop dat je ons vandaag niet onder de voeten loopt jufvrouw Briony.
We moeten voor 10 man het eten klaar maken.
Hallo, kerel, Ik hoor dat je een toneelstuk op gaat voeren. Van wie heb je dat gehoord?
"Jungle drums".
Kom je kijken? - Ik weet het niet, dat zou echt...
Waarom laat je me het niet lezen?
Je maakte altijd mooie gebonden kopieën van al je verhalen.
Ik heb ze nog allemaal. - Ik wil nog steeds dat je komt.
Eens kijken. - Ik moet gaan nu.
Mamma, Ik heb je nodig!
Schitterend. Het is schitterend, schat. - Je eerste voorstelling.
Denk je? - Denk je dat Leon het leuk vindt
Nou, natuurlijk vindt hij dat.
"De beproevingen van Arabella, door Briony Tallis".
Cee. - Ja?
Wat denk je hoe het zou voelen om iemand anders te zijn?
Toffer, hoop ik.
Ik maak me zorgen over het toneelstuk. - Ik weet zeker dat het een meesterwerk is.
We hebben alleen de middag om te repeteren. - En wat als de tweelingen niet kunnen spelen?
Je moet aardig tegen ze zijn. Ik vraag me af, hoe jij je zou voelen als jouw moeder
wegliep met "Mr.wat is zijn naam ook weer die het nieuws draadloos leest"?
Misschien had ik Leon een verhaal moeten schrijven.
Als je een verhaal schrijft, hoef je alleen het woord "kasteel," te zeggen, en dan zag je
de torens en de bossen en het dorp beneden, maar...
In een toneelstuk, is het...
Het hangt allemaal van andere mensen af.
Cee. - Ja?
Waarom praat je niet meer met Robbie?
Dat doe ik wel. We gaan alleen onze eigen weg, da's alles.
Moeten we echt een toneelstuk gaan opvoeren? - Waarom moet dat eigenlijk?
Het is om mijn broer Leon zijn bezoek te vieren. - Ik haat toneelstukken.
Ik ook. - Hoe kun je nu toneelstukken haten?
Het is gewoon pronken met. - Jij doet mee, of ik geef je een knal.
En ik zeg het tegen de ouders. - Jij mag ons niet slaan.
Wij zijn gasten in dit huis. Wat zeiden de ouders ook weer wat we moesten doen?
En, Pierrot? - Toegankelijk.
Jackson? - Toegankelijk.
Juist ja, toegankelijk.
Nu, Briony, waar gaat je toneelstuk over?
Nou, het gaat over hoe...
de liefde doet het altijd goed, maar je moet gevoelig zijn.
Ik neem aan dat jij dan Arabella wordt. - Nou, niet noodzakelijk.
In dat geval, vind je het erg als ik haar speel dan? - Lola zat in de schoolvoorstelling.
Zeg alsjeblieft ja. Het zou het eerste fatsoenlijke in maanden zijn.
Nou, ja, is goed.
Ik denk, dat we maar moeten beginnen met lezen.
Als je Arabella wordt, dan ben ik de regisseur, dank je wel.
Sorry hoor.
Ik doe de inleiding.
"Inleiding.
"Dit is het verhaal van spontane Arabella,
"die er tussen uit ging met een excentrieke gozer.
"Het betreurde haar ouders om haar eerstgeborene...
"voorbij te zien gaan van haar huis, om naar Eastbourne te gaan."
Ja?
Niks. Ik dacht, ik kijk even. - Repetities zijn prive, ben ik bang.
Je kunt de voorstelling vanavond zien.
Dan moet ik werken. - Nou, het spijt me, Danny.
Mogen we nu gaan zwemmen? - ja, ja, ja!
Nee, ik denk, dat daar geen tijd meer voor is! - Van Cecilia mogen we wel.
Ik weet zeker dat een half uurtje pauze nemen ons allemaal wel goed zou doen.
Cecilia? Cecilia!
Cecilia!
Cecilia! Cecilia, Cecilia. Alstublieft, mogen we gaan zwemmen, Cecilia?
Ja, ik zou niet weten waarom niet. - Ga niet te diep!
Kun je me een paar van je "Bolsjewiek roll-ups" doen?
Een prachtige dag. - Ik denk het. Maar te heet voor mij.
Geniet je van je boek? - Nee, niet echt.
Het wordt beter.
Ik hou meer van Fielding, egaal welke dag.
Meer gepassioneerder.
Leon komt vandaag, wist je dat? - Ik hoorde een gerucht.
Hij brengt een vriend met zich mee. het is Paul Marshall, de chocolade miljonaire.
Zijn die bloemen voor hem? - Waarom zouden ze dat niet zijn?
Leon zegt, dat hij zeer charmant is.
Die oude man belde gisteravond op. Hij zegt, dat je plannen hebt om dokter te worden.
ja, daar ben ik over na aan het denken. - Nog eens zes studentenjaren?
Hoe word je anders een dokter? - Jij zou toch een lidmaatschap kunnen krijgen,
toch? met je eerste? - Ik wil niet leren.
Ik zei, dat ik het je vader terug zou betalen.
Dat is helemaal niet wat ik bedoelde.
Laat me je daarmee helpen. - Nee, het gaat wel, dank je.
Neem de bloemen. neem de bloemen. - Het gaat wel. Het gaat wel!
Oh, jij idioot.
Realiseer jij je wel, dat dat het meest kostbaarste is dat we bezitten?
dat is het niet meer.
Voorzichtig!
Ik ben...
Hallo, Robbie!
Niet nodig hem aan te moedigen.
Cee?
Moeder?
Waar is iedereen, Danny? - Ik weet het niet, meneer.
hijgen, om iets te drinken. - Meneer.
Neem je er ook een? - Tamelijk.
Whisky? - Alstublieft.
Leon! - Daar is ze.
Ik heb je gemist. Ik werd helemaal gek hier.
Dit is mijn zus, Cecilia. Paul Marshall. - Ik heb veel over je gehoord.
Hetzelfde. - Waar zetten we hem neer?
In de blauwe kamer. Moeder ligt even op bed, ze heeft weer een van haar migraines.
Dat verbaast me niets, met deze hitte.
Het is de grote kamer, naast de kwekerij.
Blijft de oude man in het dorp?
Ziet er wel naar uit. Er is een soort van drukte op het ministerie.
Dus, doen we de voorstelling nog? - Nee.
Waarom niet? - Vraag het mij niet.
Ik vind het niet leuk hier.
Er is altijd wel een probleem, wanneer er een nieuwe handel zich voordoet.
De remarketing, het herverpakken, het hervormen.
Zelfs de her-smaak in sommige gevallen, of hele nieuwe technologie.
Ik denk, dat onze grootste uitdaging is, of we nu wel of niet de nieuwe "Amo reep" moeten lanceren.
Het "Amo Leger". Zie je? Overhandig de "Munitie"?
Mijn bron op het ministerie is zeer betrouwbaar,
Ik maakte zijn schoenen altijd schoon op Harrow, informeert me dat we een goede kans maken
dat we het in het standaard rantsoen pakket kunnen opnemen.
Wat dus betekent, dat we op zijn minst nog drie fabrieken moeten openen.
Nog meer als ze een lichting meebrengen, waarop ik zeg, dat het gaat gebeuren
als "Herr Hitler" tenminste niet het loodje gaat leggen.
Als je hem gelooft, doet hij dit zoals hij aandelen moet kopen
bij Marks and Spencer's, denk je niet?
Dit is niet goed. - Ik maak een cocktail met geplet ijs,
rum en gesmolten donkere chocolade. Het is bijzonder smakelijk.
Raad eens wie tegen kwamen hier naar toe? - Robbie.
Ik zei, dat hij ons moest komen vergezellen vanavond. Leon, dat deed je niet.
Dus, Robbie, de congierge zijn zoon, wiens vader 20 jaar geleden met de noorderzon vertrok,
krijgt een studiebeurs inheemse spraakkunsten, de oude man lijd hem naar Cambridge,
gaat op in dezelfde periode als Cee, en drie jaar lang praat ze nog nauwelijks met hem.
Wilde hem niet eens binnen een Mijl van haar Roedean maatjes.
Heeft er iemand een sigaret?
Ik weet niet wat hij allemaal doet dezer dagen, zeuren over van alles en nog wat in bloembedden.
Om precies te zijn, is hij van plan om een medische graad te gaan halen.
En de oude man zei er ja op?
Kijk, ik denk echt dat je beter naar het verblijf moet gaan, om hem te vragen of hij wil komen.
Waarom? Is er iets gebeurd tussen jullie tweetjes?
In God's naam.
Wanneer kunnen we weer naar huis? - Spoedig.
We kunnen niet naar huis. Het is een scheiding.
Hoe durf je dat te zeggen? - Nou, het is waar!
Jij gebruikt nooit meer dat woord! Begrijp je me?
Wat ga je nu doen? - Dat vraag ik me ook altijd af.
Mijn naam is Paul Marshall. Jullie moeten de neefjes uit het Noorden zijn.
Wat zijn jullie namen? - Pierrot.
Jackson. - Wat een geweldige namen.
Ken je onze ouders?
Nou, ik heb in de krant over ze gelezen.
Wat heb je precies gelezen over hen? - Oh, je weet wel. De gebruikelijke onzin verhalen.
Ik zal je danken, als je het er niet over hebt in het bijzijn van de kinderen.
Jullie ouders zijn absoluut geweldige mensen,
dat is duidelijk, ze houden van jullie, en denken de hele tijd aan jullie.
Mooie broek.
We gingen naar een voorstelling, en kreeg ze bij Liberty's.
Welke voorstelling? - Hamlet.
Ah, ja. "To be or not to be."
Ik vind je schoenen mooi.
Duckers, in Turl straat. Ze maken iets van hout, gevormd naar je voet.
Hou het voor altijd.
Ik verhonger. Wanneer eten we?
Ik kan je misschien wel helpen, als je kunt raden wat ik voor de kost doe.
Jij hebt een chocolade fabriek. - Dat weet iedereen.
Dan was het dus geen gokje, toch?
Er zal een van deze in iedere pukkel van iedere soldaat in het Britse leger zitten.
Suikerlaag, zodat het niet zal smelten.
Waarom krijgen zij wel gratis snoep?
Omdat ze voor hun land gaan vechten.
Onze pappa zegt, dat er helemaal geen oorlog komt.
Jullie pappa heeft het mis.
Noemende het "Amo Leger". - Amo, amas, amat.
Top merken.
Het is saai hoe alles eindigd in "o." "Polo" en "Aero."
En "Oxo" en "Brillo". - Klinkt alsof je het niet wilt.
Dan zit er niets anders op dan aan je zus te geven.
Bijt er in.
Je moet er in bijten.
De prinses was zich bewust van zijn berouwende verdorvenheid.
Maar dat maakte het niet gemakkelijker om de overweldigende liefde die ze voelde
in haar voor Sir Romulus. De prinses wist instinctief
dat degene met het rode haar niet te vertrouwen was.
Toen zijn jonge pupil opnieuw, en opnieuw dook naar de dieptes van het meer,
op zoek naar de betoverende beker, Sir Romulus draaide zijn luxueuse snor.
Sir Romulus reed met zijn twee companions, noordwaarts, steeds dichterbij trekkende
naar een stralende zee.
Op een heldhaftige manier, hij verscheen zo onverschrokken in woord
Niemand kon ook maar weten in de duisternis
schuimend in het zwarte hart van Sir Romulus Turnbull.
Hij was de meest gevaarlijke man van de wereld.
"Lieve Cecilia, ik dacht, dat ik je moest schrijven om me te excuseren van mijn onhandigheid
"en onbesuisd gedrag."
"Vergeef me als ik een rare lijk, maar ik..."
Lieve Cecilia, je zou vergeven worden als je denkt dat ik een gek ben,
op de manier hoe ik me gedroeg deze middag.
Waarheid is, ik voel het meer alszijnde lichtzinnig en eigenaardig in jouw aanwezigheid, Cee,
en ik denk niet, dat ik er de hitte de schuld van kan geven.
"Kun je me vergeven?
"Robbie."
Ga je weer weg?
ja, Leon vroeg me of ik bij ze wilde komen eten.
Daarom heb ik dus de hele middag zilver gepoetst.
Ik zal aan je denken wanneer ik jou gezicht in de lepel zie schijnen.
Je hebt helemaal niets van je vader. In geen enkel opzicht.
Daarom ben ik helemaal van jou. Ik zal laat komen.
Je truien hangen boven.
Zoon. - ja?
Niets.
Briony! Ben jij dat?
Alles in orde?
Denk je, dat je mij een plezier kunt doen?
Zou je nu al kunnen gaan, en dit aan Cee geven? Ik...
Voel me een beetje een dwaas als ik dit zelf zou moeten overhandigen. Is goed.
Briony.
Briony!
Ik veronderstel dat hij hoe je het noemt benoembaar is. Behoorlijk.
Hij denkt zeker dat hij een hoge piet is.
Wat vreemd is, aannemende dat er schaamhaar uit zijn oren groeit.
Ik beeld me in, dan dat hij je een hoop luidruchtige, achterlijke zonen zou geven.
Eigenlijk, is hij best een goeie kerel. - dat zeg jij over iedereen.
Leon! - Rummy, als het mijn kleine zussie niet is!
Ik heb je een toneelstuk geschreven, Leon. Ik wilde een voorstelling voor je opdragen.
De beproevingen van Arabella. - We hebben nog steeds tijd daarvoor.
Het hoeft vanavond niet te zijn. - Nee, dat is onmogelijk.
Briony. Ik zeg je. Ik ben goed in stemmen,
jij zelfs beter, dus lezen we het uit na het eten.
Briony, heb je deze brief gelezen? - Ja, laten we. dat is een geweldig idee.
Briony! - Hier zijn we. Mijn choco-tail.
Ik sta er op, dat je het proeft.
Was er geen envelop ergens?
Mag ik binnen komen?
Ik heb de meest angstaanjagende avond gehad.
De tweelingen hebben me gemarteld. - kijk.
Verschrikkelijk.
Chinese brandmerken.
Juist.
Zij willen naar huis. Zij denken, dat ik hen hier hou.
Lola.
Mag ik je wat vertellen? Iets heel verschrikkelijks.
Ja, alstublieft.
Wat is het slechtste woord dat je je voor kunt stellen?
Hij is een sex maniac! - dat klopt.
Wat gaat Cecilia er aan doen? - Ik weet het niet.
Je moet de politie bellen. - Denk je dat?
Hij zei, dat hij er de hele dag aan gedacht had.
het enige wat je moest doen, is hem de brief laten zien.
Je zegt het tegen niemand, beloof je het me? - Ik beloof het.
Goed. als hij er achter kwam, weten we niet wat hij zou doen.
Je hebt gelijk.
Je moet je gezicht opvrolijken. Ik moet me nog omkleden.
Bedankt, Briony. Jij bent een echt kei.
Cecilia!
Het was een vergissing. - Briony las het.
Mijn God, het spijt me. Het was de verkeerde versie.
Ja.
Het was nooit bedoeld om gelezen te worden. - Nee.
Wat stond er in de versie die ik wel moest lezen?
Ik weet het niet. - Het was meer formeler. Minder...
Anatomisch? - Ja.
Het was er wekenlang, en toen vanmorgen bij de fontein...
Ik heb zoiets nog nooit gedaan.
En ik was zo kwaad op jou, en op mezelf.
Ik dacht, dat als je naar de medische school zou gaan, dat ik dan blij zou zijn, maar...
Ik weet niet hoe ik zo onwetend kon zijn over mezelf, zo...
Zo stom.
Jij weet niet waar ik het over heb, of wel soms?
Jij wist het, voordat ik het wist.
Waarom huil je?
Weet je dat niet?
Jawel, ik weet het precies.
Robbie.
Cecilia.
Ik hou van jou.
Er komt iemand aan.
Cecilia!
De mensen zaten buiten op de stoep te eten.
het was altijd het inzicht van mijn ouders dat, het hete weer het fatsoen aanmoedigde.
In de zomer, mochten mijn zus en ik nooit het huis uit.
Zij dachten, dat de dorpelingen dan onnodig uitgedaagd werden.
Wat zeg jij er van, Cee? Zorgt het warme weer er voor, dat je je slecht gedraagt?
Lieve hemel, je bloost. - Het is gewoon heet hier, dat is alles.
Lola, veeg die lippenstift er af. Jij bent veel te jong.
En jij dan, Briony? Welke zonden heb je begaan vandaag?
Ik heb niets verkeerds gedaan. - Heb je de tweelingen nog gezien?
Zij zagen er niet zo vrolijk uit de laatste keer dat ik ze zag, de kleine stakkers.
Daar weet jij niets van. Briony. Ik kan me niet voorstellen wat er in je om gaat.
Ik wist niet, dat je zo brutaal kon zijn. - Nou, zij zijn geen arme kleine stakkers.
Moet je kijken wat ze met Lola deden. - Waar heb jij het over?
Jackson and Pierrot hebben haar arm gekneusd. En haar Chinese brandmerken bezorgd.
Ik ben bang, dat ze gelijk heeft. Ik moest ze van haar af halen.
Hoe kom ik aan mijn oorlogswond.
Hebben de tweelingen dat gedaan, Lola?
ja, het veranderde allemaal een beetje in een worstelpartijtje,
ben ik bang. Enfin, niets ernstigs gebeurd, eh, Lola?
Zou jij deze jongens eens kunnen opzoeken, Briony?
Zeg ze dat het eten klaar is, en waar hun manieren zijn?
Waarom moet ik gaan? - Briony, je doet wat er gezegd wordt,
of je gaat rechtstreeks naar je kamer.
Het is een brief! - Geef het aan mij!
Zij zijn gevlucht. - Wie?
De tweelingen.
"We vluchten, omdat Lola zo ijzingwekkend tegen ons is, en willen naar huis.
"En, er was geen toneelstuk." - Geen zorgen.
We sturen er een zoekteam op af. Zij kunnen niet ver weg zijn.
Cee, jij gaat met mij mee.
Pierrot!
Jackson!
Jongens!
Jackson!
Pierrot!
Lola? Gaat het?
het spijt me. Ik heb niet... he spijt me.
Wie was het?
Ik zag hem.
Hij was het, of niet soms? - Ja, hij was het.
Lola, wie was het?
Het was Robbie, of niet soms? Robbie?
Jij zag hem? - Zoals je al zei, hij is een sex maniac.
Jij weet niet eens wat er zich voor het eten allemaal afspeelde.
Ik betrapte hem toen hij mijn zus in de bibliotheek aanviel.
Ik zou niet weten wat hij gedaan zou hebben, als ik niet naar binnen zou zijn gegaan .
Je hebt hem echt gezien? - Natuurlijk heb ik dat. Overduidelijk.
Hij duwde mij tegen de grond. En toen legde hij zijn handen over mijn ogen.
Ik kon het in principe niet. Ik heb in principe nooit. - Luister. Ik heb hem...
mijn hele leven gekend, en heb hem gezien.
Omdat ik het niet zeker kan zeggen.
Nou, ik wel. En dat zal ik ook doen.
Bel de politie. Ze heeft ook een dokter nodig.
Het komt goed, schat. Het komt goed. - Is Robbie al terug?
Ik heb hem niet gezien.
Ik weet wie het was.
Dus, je hebt hem gezien? - Ja, Ik heb hem gezien.
Zoals je mij ziet? - Ik weet, dat hij het was.
Jij weet dat hij het was? Of zag je hem?
Ja, dat heb ik, ik heb hem gezien. - Met je eigen ogen?
Ja. ik heb hem gezien, ik zag hem met mijn eigen ogen.
Goed gedaan, lieverd.
Mijn broer en ik vonden ze bij het meer.
Hebben jullie niemand anders gezien?
Ik zou niet alles geloven wat Briony tegen u zegt. Ze is tamelijk bizar.
Toen ze gingen zoeken, ging ik naar mijn vader.
Echt waar, dat deed ik. - En waarom?
Om hem alles te vertellen.
Ik weet, dat ik het niet had mogen open maken. - Nee, dat had je ook niet mogen doen.
Maar je hebt het tenminste goed gedaan.
Meneer, er komt iemand aan.
Toen je naar bed ging. - Maar...
Nu.
Cecilia!
Jullie leugenaars! leugenaars! - Leugenaars! Leugenaars!
Noord Frankrijk. - Vier jaar later.
Ik zeg tegen hem, ik zeg, "Je kunt daar zitten, en met je duimen gaan friemelen,
"wachtend tot je kop er af geknald gaat worden, als je dat zou willen.
"Dan ben ik weg hier."
Goedenavond meneer. Goedenavond? Laat mij dat maar doen.
Engelsen? Belgen?
Engelsen.
Ik heb iets voor u.
U?
Wat wil hij spelen?
Hij zegt, dat hij iets voor ons heeft. - Godverdomme!
Wacht! We hebben eten voor jullie,
brood, suiker,
en wijn!
Leve Engeland! Leve Frankrijk!
Wat doe jij hier?
Toen de aftocht begon, vielen de Panzers aan,
en werd ik gescheiden van mijn groep.
Dus het is waar, dat de Engelsen zich terug trekken.
We zijn weg bij zonsopkomst.
We hebben al die jaren gevochten, al die doden verloren,
nu zijn de Duitsers alweer in Frankrijk.
We zullen terugkomen,
we zullen ze er uit lazeren.
Ik beloof het je.
Succes.
Kom op.
Hoe komt het dat een banjer als jij Frans spreekt en alles, in prive beëindigt?
Niet bevorderlijk voor een officier's opleiding als je direct uit de gevangenis komt.
Laat mij niet lachen. - Nee, dat doe ik niet.
Zij gaven mij een keuze. In de gevangenis blijven, of het leger in .
En denk er aan, en het laatste wat ik ben, is een banjer.
Zes maanden later.
het spijt me dat ik te laat ben, ik raakte de weg kwijt.
Hallo. - Hallo.
Zullen we gaan zitten? -Ja, natuurlijk.
Het spijt me, ik kan me niet herinneren, ik... - Twee. Dank je.
Waar woon je?
In een klein flatje in Balham. Het is er oerlelijk.
De verhuurster is brutaal en verschrikkelijk bemoeizuchtig. Je ziet er hetzelfde uit.
Zonder het uniform, natuurlijk. - Ja, het spijt me. Ik moet weer eens terug
naar het ziekenhuis in en half uurtje. - Oh, God, dat...
Sorry. - Nee.
Heb je contact gehad met je familie?
Nee, ik zei je al, dat ik dat niet zou doen.
Leon wachtte buiten het ziekenhuis de vorige week, ik glipte gewoon naast hem weg.
Cee, je bent me niets schuldig.
Robbie, heb je mijn brieven niet gelezen?
Als ik toestemming van ze zou krijgen om je te bezoeken, zou ik dan iedere dag mogen,
Ik zou er iedere dag zijn. - Ja, maar...
wanneer alles wat we hebben, op een paar momenten berust
in een bibliotheek drie en een half jaar geleden, dan weet ik het niet zo zeker,
ik weet niet zeker als... - Robbie, kijk me aan.
Kijk me aan.
Kom terug.
Kom terug bij mij.
Liefste Cecilia.
Cecilia.
Een vriend van me heeft een huisje bij de kust.
Zei, dat we het kunnen lenen voor als je weer moet vertrekken.
Een wit klapbord met blauw geverfde ramlijsten.
Ik hoop dat die bus nooit komt. - Hier.
Iets om aan te denken, voor als je weg bent.
Ik hou van jou.
Een of andere arme stormtroeper gaat een pakketje afleveren.
Mijn lief. Briony heeft mijn adres op de een of andere manier gevonden, en stuurde me een brief.
De eerste veraasing was, dat ze niet naar Cambridge was gegaan.
Ze doet een verpleegster's opleiding in mijn oude ziekenhuis.
Ik denk dat ze dit doet als een manier van boetedoening.
Ze zegt dat ze zich begint te realliseren wat ze gedaan heeft, en wat ik bedoelde.
Ze wil met me komen praten.
Ik hou van jou. Ik zal op je wachten. Kom terug.
Kom terug bij mij.
Kom terug. Kom terug bij mij.
Waar gaan we heen, gouv?
Ik haat die laarzen, godverdomme!
Ik haat ze nog erger dan al die verdomde Duitsers bij elkaar !
Jij krijgt een baan bij terugkomst in Engeland in je sokken.
Kom op, maatje, je zou al omgekleed moeten zijn.
Als ik er in zou vallen, zou je me dan redden? - Natuurlijk.
Briony!
Dank je.